Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEBARİ: | Mücâdele ve muhârebe etmek. Savaşmak, dövüşmek. |
| İçerisinde 'TEBARİ' geçenler | |
| MÜTEBARİZ: | (Bürüz. dan) Tebarüz eden, meydana çıkan. Bâriz âşikar olan. |
| MÜTEBARİZÎN: | (Mütebariz. C.) Meydana çıkanlar, belirenler, tebarüz edenler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEBAR : | f. Soy, nesil, neseb. |
| TEBA' : | Tabi olma. Uyma. |
| TEB : | f. Hararet. * Tıb: Sıtma. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |