Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEBAYÜNÂT: | (Tebayün. C.) Tebayünler, iki şey arasındaki farklılıklar. |
| İçerisinde 'TEBAYÜNÂT' geçenler | |
| İçerisinde 'TEBAYÜNÂT' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEBAYÜN : | İki şey arasındaki uyuşmazlık. Birbirinden ayrı ve başka olmak. İhtilâf vuku bulmak. Zıtlık. |
| TEBAYÜ' : | Bey'edişmek, bir malı diğer bir malla değişmek. |
| TEBAYİ' : | (Bak: Tabayi') |
| TEBA' : | Tabi olma. Uyma. |
| TEB : | f. Hararet. * Tıb: Sıtma. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |