Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEBB: | Zarar, ziyan, hasar, kayıp. |
| TEBBAN: | Saman satan, samancı. |
| İçerisinde 'TEBB' geçenler | |
| MÜTEBBAHHİRÎN-İ ULEMA: | Çok büyük, geniş ilim sahibi olan âlimler, allâmeler. |
| MÜTETEBBİ': | Dikkatle araştıran. Tetebbu eden. |
| TEBBAN: | Saman satan, samancı. |
| TETEBBU': | Araştırıp tetkik etme. Derinliğine inceleyip tanıma, öğrenme. Öğrenmek için okuma. |
| TETEBBUÂT: | Araştırıp incelemeler. Arayıp öğrenmeler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEBBAN : | Saman satan, samancı. |
| TEB : | f. Hararet. * Tıb: Sıtma. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |