Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEBEDDİ: | Sahraya çıkmak, çöle çıkmak. |
| İçerisinde 'TEBEDDİ' geçenler | |
| MÜTEBEDDİ': | Sünnet ehli iken bid'at ehli olan. |
| MÜTEBEDDİL: | (Bedel. den) Değişen, tebeddül eden, başka hâle giren. Bozulan. * Kararsız. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEBEDDÜ' : | Ehl-i Sünnetten iken başka mezhebe girme. * Dinini değiştirme. İrtidad. * İyi olan ahlâkını bozup değiştirme. |
| TEBEA : | (Tâbi. C.) Tâbi olanlar, uyanlar. |
| TEB : | f. Hararet. * Tıb: Sıtma. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |