Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEBERRİ: | Alâkasız olma. Sevmeyip yüz çevirme. Temiz olma. |
| İçerisinde 'TEBERRİ' geçenler | |
| MÜTEBERRİ: | Teberri eden, yüz çeviren. |
| MÜTEBERRİ': | Bağışlayan, teberru eden. Bağışta bulunan. |
| MÜTEBERRİD: | Soğuyan. |
| MÜTEBERRİK(E): | (Bereket. den) Mübarek sayılan, teberrük eden, uğurlu. |
| MÜTEBERRİKEN: | Mübarek sayarak, uğur bilerek. |
| MÜTEBERRİR: | Teberrür eden, Allah'a derinden ve içten itaat eden. |
| MÜTEBERRİZ: | Beliren, meydana çıkan, teberrüz eden. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEBERRA : | Uzak durma. Sevmeyip yüz çevirme. |
| TEBER : | f. Balta. |
| TEBEA : | (Tâbi. C.) Tâbi olanlar, uyanlar. |
| TEB : | f. Hararet. * Tıb: Sıtma. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |