Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEBERRUÂT: | (Teberru'. C.) Teberrular, bağışlar, bağışlamalar. |
| İçerisinde 'TEBERRUÂT' geçenler | |
| İçerisinde 'TEBERRUÂT' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEBERRUAN : | Teberru ederek, teberru suretiyle, bağışlayarak. |
| TEBERRU' : | Bağış. Bir malın karşılıksız olarak verilmesi. Mecburiyet olmadığı hâlde birisine bir malı vermek. Hayırlı işlerde yardım ve ihsanda bulunmak. |
| TEBERRA : | Uzak durma. Sevmeyip yüz çevirme. |
| TEBER : | f. Balta. |
| TEBEA : | (Tâbi. C.) Tâbi olanlar, uyanlar. |
| TEB : | f. Hararet. * Tıb: Sıtma. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |