Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEBHAL: | (Tebhâle) Dudak kabartısı. |
| İçerisinde 'TEBHAL' geçenler | |
| İçerisinde 'TEBHAL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEBHİC : | (Behic. den) Güzelleştirme. |
| TEB : | f. Hararet. * Tıb: Sıtma. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |