Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEBK: | Dolu olmak, dolmak. |
| TEBKİR: | Acele etmek. |
| TEBKİT: | Tekdir etmek. Azarlamak. Vurmak. Başa kakmak. Delil ve bürhanla galip gelip susturmak. |
| TEBKİYE: | (Bükâ. dan) Dokunaklı sözler söyleyip ağlatma. |
| İçerisinde 'TEBK' geçenler | |
| MÜSTEBKÎ: | (Beka. dan) Bâki olmasını isteyen. |
| TEBKİR: | Acele etmek. |
| TEBKİT: | Tekdir etmek. Azarlamak. Vurmak. Başa kakmak. * Delil ve bürhanla galip gelip susturmak. |
| TEBKİYE: | (Bükâ. dan) Dokunaklı sözler söyleyip ağlatma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEBKİR : | Acele etmek. |
| TEB : | f. Hararet. * Tıb: Sıtma. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |