Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TECAVÜL: | (C.: Tecâvülât) (Cevelân. dan) Dolaşma. Cevelân etme. |
| İçerisinde 'TECAVÜL' geçenler | |
| İçerisinde 'TECAVÜL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TECAVÜB : | Cevaplaşma. Karşılıklı cevap verme. |
| TECAVEZ AN-NA : | Bizi affeyle (meâlinde dua). |
| TECA'CU : | Yere düşmek. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |