Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TECAVÜZ: | Haddini aşma. Söz veya hareketle ileri gitme. Aleyhine hareket etme. Zorlama. Geçme. Sataşma, saldırma, sarkıntılık. |
| TECAVÜZÂT: | (Tecavüz. C.) Tecavüzler. Sataşmalar. Haddi aşmalar. |
| TECAVÜZKÂR: | (C.: Tecavüzkârân) f. Sataşan, saldıran, tecavüz eden. |
| İçerisinde 'TECAVÜZ' geçenler | |
| TECAVÜZÂT: | (Tecavüz. C.) Tecavüzler. Sataşmalar. Haddi aşmalar. |
| TECAVÜZKÂR: | (C.: Tecavüzkârân) f. Sataşan, saldıran, tecavüz eden. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TECAVÜZÂT : | (Tecavüz. C.) Tecavüzler. Sataşmalar. Haddi aşmalar. |
| TECAVÜB : | Cevaplaşma. Karşılıklı cevap verme. |
| TECAVEZ AN-NA : | Bizi affeyle (meâlinde dua). |
| TECA'CU : | Yere düşmek. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |