Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TECEMMÜLÂT: | (Tecemmül. C.) Eşya, levâzım. Tetümmat. |
| TECEMMÜLÂT-I BEYTİYE: | Evde bulunan eşya. Evin nizamını tamamlayan eşya. |
| İçerisinde 'TECEMMÜLÂT' geçenler | |
| TECEMMÜLÂT-I BEYTİYE: | Evde bulunan eşya. Evin nizamını tamamlayan eşya. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TECEMMÜLÂT-I BEYTİYE : | Evde bulunan eşya. Evin nizamını tamamlayan eşya. |
| TECEMMÜL : | Ziynetlenmek. Süslenmek. * Ululuk göstermek. * Âletler. Sebepler. |
| TECEMMÜD : | Donma. Sertleşme. Katılaşma. |
| TECEMMU' : | Toplanma. Birikme. |
| TECEMCÜM : | Sözünü söylemekte güçsüz olmak. Konuşamamak. |
| TECEBBÜR : | (Cebr. den) (C.: Tecebbürat) Kibirlenme, büyüklenme. |
| TECA'CU : | Yere düşmek. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |