Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TECENNİ: | Meyve devşirme. Bir kişiye işlemediği günahı işledi diye isnad etmek. |
| İçerisinde 'TECENNİ' geçenler | |
| MÜTECENNİ: | Meyve devşiren, meyve toplayan. * Birine suç isnad eden, iftira atan. Müfteri. |
| MÜTECENNİB: | Sakınan, içtinab eden, korunan, kaçınan. |
| MÜTECENNİN: | (Cünun. dan) Delirmiş, çıldırmış. Mecnun. |
| MÜTECENNİNÂNE: | f. Çıldırmışcasına, delicesine, mecnuncasına, delirerek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TECENNÜB : | Sakınma. Çekinme. |
| TECEBBÜR : | (Cebr. den) (C.: Tecebbürat) Kibirlenme, büyüklenme. |
| TECA'CU : | Yere düşmek. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |