Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TECEVVÜZEN: | Mecaz yoluyla. |
| İçerisinde 'TECEVVÜZEN' geçenler | |
| İçerisinde 'TECEVVÜZEN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TECEVVÜZ : | (C.: Tecevvüzât) (Cevaz. dan) Sözü mecaz olarak söyleme. * Caiz olmayanı caiz görme. Cevaz verip yapılmasını uygun görme. |
| TECEVVÜF : | İçi boş olma, kovuk olma. * İçine işleme. Nüfuz eyleme. |
| TECEVVU' : | (Cu'. dan) İsteyerek aç kalma. Açlık çekme. |
| TECEBBÜR : | (Cebr. den) (C.: Tecebbürat) Kibirlenme, büyüklenme. |
| TECA'CU : | Yere düşmek. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |