Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TECEZZÜV: | (Cüz. den) Kısım kısım bölünme. Doğranma, ufalanma. |
| İçerisinde 'TECEZZÜV' geçenler | |
| İçerisinde 'TECEZZÜV' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TECEZZİ : | Parçalara ayrılma ve bölünme. Ufalanma. |
| TECEBBÜR : | (Cebr. den) (C.: Tecebbürat) Kibirlenme, büyüklenme. |
| TECA'CU : | Yere düşmek. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |