Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TECEZZİ: | Parçalara ayrılma ve bölünme. Ufalanma. |
| İçerisinde 'TECEZZİ' geçenler | |
| GAYR-I MÜTECEZZÎ: | Ayrılamayan, bölünemeyen. |
| MÜTECEZZİ: | Parça parça ayrılan, ufalanmış olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TECEZZÜV : | (Cüz. den) Kısım kısım bölünme. Doğranma, ufalanma. |
| TECEBBÜR : | (Cebr. den) (C.: Tecebbürat) Kibirlenme, büyüklenme. |
| TECA'CU : | Yere düşmek. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |