Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TECRÜBÎ: | Tecrübeye ait. Tecrübeyle ilgili. |
| İçerisinde 'TECRÜBÎ' geçenler | |
| HİKMET-İ TECRÜBİYE: | Tecrübeye dayanan hikmet ve ilim. |
| HÜKM-İ TECRÜBÎ: | Tecrübe ile elde edilen hüküm. * Tecrübe neticesi hâsıl olan karar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TECRÜBE : | (Tecribe) Deneme, sınama. * Görmüş, geçirmişlik. * Anlamak için yapılan iş. İmtihan. * İlmi bir gerçeği göstermek için yapılan deneme. Deney. |
| TECR : | Bezirgânlık etmek, ticaret yapmak. |
| TECA'CU : | Yere düşmek. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |