Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TECVİF: | (C.: Tecvifât) (Cevf. den) Oyma. Oyuk yapma. Oyuk yer. |
| İçerisinde 'TECVİF' geçenler | |
| İçerisinde 'TECVİF' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TECVİ' : | (Cu. dan) Acıktırma. |
| TECA'CU : | Yere düşmek. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |