Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEDEHHİ: | Dâhileşme. Dehâ eseri gösterme. |
| İçerisinde 'TEDEHHİ' geçenler | |
| MÜTEDEHHİ: | Üstün zekâlı ve anlayış sahibi gibi harekette bulunan. |
| MÜTEDEHHİN: | (Dehn. den) Yağlanan, tedehhün eden. |
| MÜTEDEHHİYANE: | f. Üstün zekâ ve anlayış sâhibi gibi harekette bulunana yaraşır yolda. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEDEHHÜN : | (Dehn. den) Yağ sürünme, yağlanma. |
| TEDEHDÜH : | Dönmek. |
| TEDEBBÜR : | Bir şeyin sonunu düşünmek, tefekkür etmek. Müdebbir olmak, tedbirli olmak. * Arkasını dönmek. |
| TEDABİR : | (Tedbir. C.) Tedbirler, çareler. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |