Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEDEMMÜL: | Toprağa gübre dökme. Toprağı gübreleme. |
| İçerisinde 'TEDEMMÜL' geçenler | |
| İçerisinde 'TEDEMMÜL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEDEMMU' : | (Dem.' den) Gözün yaşarması. |
| TEDEMDÜM : | Helâk olmak. |
| TEDEBBÜR : | Bir şeyin sonunu düşünmek, tefekkür etmek. Müdebbir olmak, tedbirli olmak. * Arkasını dönmek. |
| TEDABİR : | (Tedbir. C.) Tedbirler, çareler. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |