Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEEDDİ: | Yetiştirmek. |
| İçerisinde 'TEEDDİ' geçenler | |
| MÜTEEDDİ: | Ödeyen, ödeyici, edâ eden. * Gelen, gelici. |
| MÜTEEDDİB: | Edeblenen, utanç duyan, utanan. |
| MÜTEEDDİBÂNE: | f. Edeblenerek, utanç duyarak, haya ederek. Terbiyeli ve edebli bir kimseye yakışır surette. |
| MÜTEEDDİBÎN: | (Müteeddib. C.) Utanç duyanlar, utananlar, hayâ edenler, edeblenenler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEEDDÜB : | Edebli olma. Utanma. Çekinme. Edebini takınma. |
| TEEBBEL : | İmtina' etmek, yapmamak, çekinmek. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |