Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEEMMÜM: | Kasdetmek. (Ümm. den) Ana edinme. Birini anne kabul etme. |
| İçerisinde 'TEEMMÜM' geçenler | |
| İçerisinde 'TEEMMÜM' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEEMMÜL : | İyice, etraflıca düşünmek. Derin derin düşünmek.(Evet, aklı bozulmayan bir şahıs, teemmülü neticesinde anlar ki: Meselâ: Bal arısını pek çok şeylere fihriste yapan ve kitab-ı kâinatın ekser mesâilini insanın mahiyetinde yazan ve incir nüvesinde incir ağacının proğramını derceden ve insanın kalbini binlerce âlemlere örnek ve pencere yapan ve beşerin kuvve-i hafızasında tarih-i hayatını taallukatiyle beraber yazan ancak ve ancak her şeyi yaratan Hâlık olabilir. Ve böyle bir tasarruf, yalnız ve yalnız Rabb-ül Âlemine mahsus bir hâtemdir. M.N.) |
| TEEMMEL : | Düşün, dikkat et, incele (mânasına emirdir). |
| TEEBBEL : | İmtina' etmek, yapmamak, çekinmek. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |