Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEEMMİ: | (Emet. den) Cariye edinme. Dadı satın almak. |
| İçerisinde 'TEEMMİ' geçenler | |
| MÜTEEMMİL: | Teemmül eden. Derin düşünen. * Dalgın. |
| MÜTEEMMİLÂNE: | f. Derin düşünene yakışır surette. Düşünceli olarak. * Dalgın şekilde. |
| MÜTEEMMİR: | Âmirlik yapan kişi. Emreden kimse. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEEMMEL : | Düşün, dikkat et, incele (mânasına emirdir). |
| TEEBBEL : | İmtina' etmek, yapmamak, çekinmek. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |