Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEESSÜF: | Eseflenmek. Kederlenmek. Beğenmemek ve râzı olmadığını ifade etmek. |
| İçerisinde 'TEESSÜF' geçenler | |
| DAĞDAR-I TEESSÜF: | Çok acı olup, teessüf edilen. |
| MAA-T-TEESSÜF: | Yazık ki. Esefle. Teessüfle beraber. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEESSÜL : | Sermaye edinmek. * Cem'etmek, toplamak. |
| TEESSİ : | Sabır gösterme. Teselli bulup sabretme. Avutma. |
| TEEBBEL : | İmtina' etmek, yapmamak, çekinmek. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |