Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEESSÜR: | İşten alıkoyma. Oyalandırma. |
| TEESSÜR: | Kederli ve üzüntülü olarak içlenmek. Üzülmek. Te'sir altında kalmak. Kederlenmek. |
| TEESSÜRÂT: | Üzüntüler. Teessürler. |
| TEESSÜR-BAHŞ: | f. Hüzün veren, keder veren, tasaya düşüren. |
| TEESSÜR-BAHŞ: | f. Hüzün veren, keder veren, tasaya düşüren. |
| İçerisinde 'TEESSÜR' geçenler | |
| EŞK-İ TEESSÜR: | Teessürden dolayı akan gözyaşı. |
| İZHAR-I TEESSÜR: | Teessür gösterme. |
| SERİ-ÜT TEESSÜR: | Çabuk müteessir olan. |
| TEESSÜRÂT: | Üzüntüler. Teessürler. |
| TEESSÜR-BAHŞ: | f. Hüzün veren, keder veren, tasaya düşüren. |
| TEESSÜR-BAHŞ: | f. Hüzün veren, keder veren, tasaya düşüren. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEESSÜRÂT : | Üzüntüler. Teessürler. |
| TEESSÜF : | Eseflenmek. Kederlenmek. * Beğenmemek ve râzı olmadığını ifade etmek. |
| TEESSİ : | Sabır gösterme. Teselli bulup sabretme. Avutma. |
| TEEBBEL : | İmtina' etmek, yapmamak, çekinmek. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |