Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEEVVÜL: | Mânâsı başka olma. Başka anlama gelme. |
| İçerisinde 'TEEVVÜL' geçenler | |
| İçerisinde 'TEEVVÜL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEEVVÜD : | Eğrilme, bükülme. İki kat olma. |
| TEEVVİ : | (İvâ. dan) Bir yerde yerleşme, yurt edinme. Oturacak yer edinme. |
| TEEBBEL : | İmtina' etmek, yapmamak, çekinmek. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |