Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEEZZİ: | İncitme. |
| İçerisinde 'TEEZZİ' geçenler | |
| MÜTEEZZİ: | Ezâ duyan. Üzgün, incinen. Cefa gören. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEEZZÜB : | Her yönden rüzgârın esmesi. |
| TEEBBEL : | İmtina' etmek, yapmamak, çekinmek. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |