Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEFİH: | Hakir, zelil. Lezzeti olmayan. |
| İçerisinde 'TEFİH' geçenler | |
| MÜNTEFİH: | (Nefh. den) Şişmiş, şişkin. Hava ile doldurulmuş, üfürülmüş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEFİE : | Eğilmek. * Rücu etmek, geri dönmek. |
| TEF : | f. Buhar. * Sıcaklık, hararet. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |