Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEFAHUŞ: | Birbirine çirkin sözler söylemek. |
| TEFAHUŞ: | Birbirine çirkin sözler söylemek. |
| İçerisinde 'TEFAHUŞ' geçenler | |
| İçerisinde 'TEFAHUŞ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEFAHUR : | Fahirlenmek. İftihar etmek. Kendini iyi görüp, kusurdan gaflet etmek. |
| TEFAHE : | Horluk, hakirlik. * Tatsızlık. |
| TEFA' : | Hiddet ve gadap etmek, öfkelenmek, kızmak. |
| TEF : | f. Buhar. * Sıcaklık, hararet. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |