Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEFAZZUL: | Üstünlük taslama, fazilet satma. Bağışlama, iyilik. |
| İçerisinde 'TEFAZZUL' geçenler | |
| İçerisinde 'TEFAZZUL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEFAZUL : | (C.: Tefâzulât) Mikdar fazlası, fark. * Meziyet ve fazilet yarışına çıkma. |
| TEFA' : | Hiddet ve gadap etmek, öfkelenmek, kızmak. |
| TEF : | f. Buhar. * Sıcaklık, hararet. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |