Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEFEŞŞİ: | İntişar etmek, dağılmak. Tecvidde: Harf okunduğu zaman sesin ağız içinde dağılıp uzatılmasına denir. Sin, sad, se, ra, fe, şın, mim, dad harflerine mütefeşşi harfleri denir. |
| İçerisinde 'TEFEŞŞİ' geçenler | |
| MÜTEFEŞŞİ: | (Bak: Tefeşşi) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEFEŞŞU' : | Galip olmak, yenmek. * Çoğalmak, çok olmak. |
| TEFEB : | Helâk olmak, mahvolmak. |
| TEF : | f. Buhar. * Sıcaklık, hararet. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |