Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEFECCÜR: | (Fecr. den) (C.: Tefeccürât) Yerden su kaynayıp akma. Tan yeri ağarma. Çatlama, yarılma. |
| İçerisinde 'TEFECCÜR' geçenler | |
| İçerisinde 'TEFECCÜR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEFECCU' : | Canı yanma, acıma. Kaygılı olma, dertli olma. * Belâ ânında hüzünlü olma. |
| TEFEB : | Helâk olmak, mahvolmak. |
| TEF : | f. Buhar. * Sıcaklık, hararet. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |