Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEFEKKÜK: | Zincir halkası gibi birbirinden ayrılma. |
| İçerisinde 'TEFEKKÜK' geçenler | |
| İçerisinde 'TEFEKKÜK' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEFEKKÜH : | Yemiş toplayıp vermek. Meyvedar olmak. Meyvelenmek. * Pişman olmak. * Pek hoşlanıp hayrette kalmak. |
| TEFEKKU' : | Yarılmak. |
| TEFEB : | Helâk olmak, mahvolmak. |
| TEF : | f. Buhar. * Sıcaklık, hararet. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |