Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEFENNÜN: | Fen öğrenmek. Çok şeyler bilmek. Türlü türlü olmak. Bir fende maharet sahibi olmak. |
| TEFENNÜN-İ Fİ-L İBÂRE: | Bir defa söylenilmiş olan bir sözü ikinci defa söylemek icabederse, o aynı kelimeyi tekrarlamamak için başka kelime veya sözle aynı mânâyı ifade etme san'atı. |
| İçerisinde 'TEFENNÜN' geçenler | |
| TEFENNÜN-İ Fİ-L İBÂRE: | Bir defa söylenilmiş olan bir sözü ikinci defa söylemek icabederse, o aynı kelimeyi tekrarlamamak için başka kelime veya sözle aynı mânâyı ifade etme san'atı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEFENNÜN-İ Fİ-L İBÂRE : | Bir defa söylenilmiş olan bir sözü ikinci defa söylemek icabederse, o aynı kelimeyi tekrarlamamak için başka kelime veya sözle aynı mânâyı ifade etme san'atı. |
| TEFEB : | Helâk olmak, mahvolmak. |
| TEF : | f. Buhar. * Sıcaklık, hararet. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |