Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEFES: | Kir, pislik. Menâsik-i Hacta bıyık ve tırnak kesmek, baş ve kaş yolmak. |
| TEFESSUD: | Akmak. |
| TEFESSUH: | Fasih olma. Anlaşılması kolay olma. |
| TEFESSÜH: | Açılmak. Genişlemek. İnbisat bulmak. Mecliste çekilip bir adama oturacak yer açmak. |
| TEFESSÜH: | Alçaklaşmak. Bozulmak. Çürümek. Kokup dağılmak. Tâkattan düşmek. |
| İçerisinde 'TEFES' geçenler | |
| MÜTEFESSİH: | (Tefessüh. den) Kokmuş, çürümüş, bozulmuş, tefessüh etmiş. |
| MÜTEFESSİH: | (Füshat. den) Genişleyen, bollaşan, genişlemiş olan. |
| TEFESSUD: | Akmak. |
| TEFESSUH: | Fasih olma. Anlaşılması kolay olma. |
| TEFESSÜH: | Açılmak. Genişlemek. İnbisat bulmak. * Mecliste çekilip bir adama oturacak yer açmak. |
| TEFESSÜH: | Alçaklaşmak. Bozulmak. * Çürümek. Kokup dağılmak. * Tâkattan düşmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEFESSUD : | Akmak. |
| TEFEB : | Helâk olmak, mahvolmak. |
| TEF : | f. Buhar. * Sıcaklık, hararet. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |