Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEFHİM: | Anlatmak. Bildirmek. |
| TEFHİM-İ MERÂM: | Merâmını anlatma. |
| TEFHİM: | Ta'zim. Bir şeyi kalınlaştırmak. Tecvidde: Harfi kalın okumaktır. Harflerinin adına Müfahhim denir. Şunlardır: Hı, sad, dad, tı, zı, gayın, kaf, lem, rı, vav, elif. Huruf-u isti'lâda tefhim vâcibdir. |
| TEFHİM: | Kömürleştirme. |
| İçerisinde 'TEFHİM' geçenler | |
| MÜSTEFHİM: | (Fehm. den) Soran, anlamak isteyen. |
| TEFHİM-İ MERÂM: | Merâmını anlatma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEFHİM-İ MERÂM : | Merâmını anlatma. |
| TEF : | f. Buhar. * Sıcaklık, hararet. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |