Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEFKİH: | (Fıkh. dan) Öğretme, anlatma. Fıkıh öğretme. |
| TEFKİH: | Hayrete düşürme. Hoşlandırma. Yemiş yedirme. |
| İçerisinde 'TEFKİH' geçenler | |
| İçerisinde 'TEFKİH' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEFKİ' : | Parmak öttürmek. |
| TEFKIYE : | Yarmak. * Göz çıkarmak. |
| TEF : | f. Buhar. * Sıcaklık, hararet. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |