Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEFTİŞ: | Kontrol etmek. İşlerin alâkalı vazifeliler tarafından ele alınıp iyi ve tamam yapılmasına çalışmak. Sormak. Ayırmak. |
| TEFTİŞÂT: | (Teftiş. C.) Teftişler. |
| TEFTİŞÂT: | (Teftiş. C.) Teftişler. |
| İçerisinde 'TEFTİŞ' geçenler | |
| TEFTİŞÂT: | (Teftiş. C.) Teftişler. |
| TEFTİŞÂT: | (Teftiş. C.) Teftişler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEFTİŞÂT : | (Teftiş. C.) Teftişler. |
| TEFTİH : | (C.: Teftihât) (Feth. den) Açmak. * Bırakmak. * Yarmak, yardırmak. * Geğirmek. |
| TEFTE : | f. Hararetli, kızgın, kızmış. |
| TEF : | f. Buhar. * Sıcaklık, hararet. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |