Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEFTİH: | (C.: Teftihât) (Feth. den) Açmak. Bırakmak. Yarmak, yardırmak. Geğirmek. |
| TEFTİH: | Hor ve zelil etmek. Kahretmek. |
| İçerisinde 'TEFTİH' geçenler | |
| MÜSTEFTİH: | (Feth. den) Açan, istiftah eden, başlıyan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEFTİK : | (Fetk. den) Yarma, yarılma. |
| TEFTE : | f. Hararetli, kızgın, kızmış. |
| TEF : | f. Buhar. * Sıcaklık, hararet. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |