Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEGAYYÜM: | (C.: Tegayyümât) (Gayb. dan) Bulutlanma. |
| İçerisinde 'TEGAYYÜM' geçenler | |
| İçerisinde 'TEGAYYÜM' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEGAYYÜR : | Hâlden hâle geçmek, değişmek. * Bozulmak. * Zıt olmak. (Bak: Hâdis) |
| TEGAYÜB : | Birkaç kişinin topluca kaybolması. |
| TEGABBİ : | Birisini geri zekâlı sayma. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |