Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEGAYYÜT: | Büyük def-i hâcet. |
| İçerisinde 'TEGAYYÜT' geçenler | |
| İçerisinde 'TEGAYYÜT' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEGAYYÜM : | (C.: Tegayyümât) (Gayb. dan) Bulutlanma. |
| TEGAYÜB : | Birkaç kişinin topluca kaybolması. |
| TEGABBİ : | Birisini geri zekâlı sayma. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |