Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEHİM: | (Töhmet. den) Suçlu, kabahatlı. |
| TEHİMİYAN: | f. İçi boş. |
| İçerisinde 'TEHİM' geçenler | |
| MUKTEHİM: | Mülâhazasız bir işe hücum edip giren. * (Bak: İktiham) |
| MÜTTEHİM: | Birisine zan ile kabahat isnad eden. (Bak: Müttehem) |
| TEHİMİYAN: | f. İçi boş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEHİMİYAN : | f. İçi boş. |
| TEHİ : | Boş, avare kalmak, hâlî. Eli boş. |
| TEH : | f. Dip. * Mertebe, kat. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |