Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEHİYYE: | (Tahiyye) Selâm vermek. Hayır duâ etmek. Hazır ve âmâde kılmak. (Bak: Tahiyye) |
| İçerisinde 'TEHİYYE' geçenler | |
| İçerisinde 'TEHİYYE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEHİ : | Boş, avare kalmak, hâlî. Eli boş. |
| TEH : | f. Dip. * Mertebe, kat. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |