Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEHAŞİ: | (Haşy. dan) Korkup çekinme, sakınma. |
| İçerisinde 'TEHAŞİ' geçenler | |
| MÜTEHAŞİ: | (Haşy. den) Çekingen, sakıngan. |
| MÜTEHAŞİYÂNE: | f. Çekingenlikle, sakınganlıkla, kaçınırcasına. |
| MÜTEHAŞİ': | (Huşu'. dan) Huşu ile eğilen. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEHAŞÜN : | Haşin davranma. Zorluk gösterme. Sert muamelede bulunma. |
| TEHABB : | Dostluk etme. Muhabbet, sevişme. |
| TEH : | f. Dip. * Mertebe, kat. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |