Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEHABB: | Dostluk etme. Muhabbet, sevişme. |
| TEHABBÜB: | (Bak: Tahabbüb) |
| TEHABBÜR: | (Haber. den) Esasını bilme, iyice bilme. |
| TEHABBÜS: | (Habs. den) Kendini bir yere kapama. Hapsetme. |
| TEHABBÜT: | (Bak: Tahabbut) |
| İçerisinde 'TEHABB' geçenler | |
| MÜTEHABB(E): | (Hubb. dan) Birbirine dost olan. Birbirini dost sayan. |
| MÜTEHABBİR: | İyi bilen. |
| MÜTEHABBİS: | Bir yere kapanan. Kendini hapseden. |
| MÜTEHABBİSÂNE: | f. Bir yere kapanıp kendini hapsedene yakışır surette. |
| TEHABBÜB: | (Bak: Tahabbüb) |
| TEHABBÜR: | (Haber. den) Esasını bilme, iyice bilme. |
| TEHABBÜS: | (Habs. den) Kendini bir yere kapama. Hapsetme. |
| TEHABBÜT: | (Bak: Tahabbut) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEHABBÜB : | (Bak: Tahabbüb) |
| TEH : | f. Dip. * Mertebe, kat. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |