Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEHACÜR: | Birbirinden ayrılmak. Kesilmek. |
| İçerisinde 'TEHACÜR' geçenler | |
| İçerisinde 'TEHACÜR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEHACÜM : | Birbirine hücum etme. * Bir yere istekle, hızlıca toplanmak, üşüşmek. |
| TEHACCUR : | (Bak: Tahaccür) |
| TEHABB : | Dostluk etme. Muhabbet, sevişme. |
| TEH : | f. Dip. * Mertebe, kat. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |