Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEHACİ: | (Hecâ. dan) Hicivleşme. Hicvetme, yerme. |
| İçerisinde 'TEHACİ' geçenler | |
| MÜTEHACİ: | (Hicv. den) Bir kimseyi hicveden, yeren. |
| MÜTEHACİM: | Birbirine hücum eden, saldıran. |
| MÜTEHACİMÂNE: | f. Birbirine saldırır ve hücum eder şekilde. |
| MÜTEHACİMÎN: | (Mütehacim. C.) Birbirine hücum edenler, saldıranlar. |
| MÜTEHACİYANE: | f. Hicvedercesine. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEHACCUR : | (Bak: Tahaccür) |
| TEHABB : | Dostluk etme. Muhabbet, sevişme. |
| TEH : | f. Dip. * Mertebe, kat. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |