Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEHADDİ: | (Bak: Tahaddi) |
| İçerisinde 'TEHADDİ' geçenler | |
| MÜTEHADDİ': | (Hud'a. dan) Bilerek aldanan. |
| MÜTEHADDİ: | Çekişen, çekişip kavga eden. Tahaddi eden. * Dikkatle bakan. |
| MÜTEHADDİB: | Kamburlaşan. Kambur olan. |
| MÜTEHADDİR: | (Mütehaddire) Örtünen, bürünen, tahaddür eden. * Mc: Namuslu. |
| MÜTEHADDİR: | Yuvarlanan, yokuş aşağı giden. |
| MÜTEHADDİS(E): | (Hudus. dan) Meydana gelen, peydâ olan, meydana çıkan. |
| MÜTEHADDİŞ: | Iztırab çeken. * Tırmalanan, tahaddüş eden. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEHADDÜS : | (Bak: Tahaddüs) |
| TEHABB : | Dostluk etme. Muhabbet, sevişme. |
| TEH : | f. Dip. * Mertebe, kat. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |