Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEHALÜK: | (C.: Tehâlükât) (Helâk. dan) İstekle atılma. Tehlikeye aldırış etmeden, birbirini çiğneyecek gibi koşuşma. |
| İçerisinde 'TEHALÜK' geçenler | |
| İçerisinde 'TEHALÜK' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEHALÜF : | (Half. dan) Hâkimin her iki tarafa da yemin ettirmesi. |
| TEHALLÜF : | Uygunsuzluk. * Kafileden geri kalma. * Geride bırakma. |
| TEHABB : | Dostluk etme. Muhabbet, sevişme. |
| TEH : | f. Dip. * Mertebe, kat. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |