Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEHAMİ: | (C.: Tehâmiyât) Kendini sakınma, korunma. Avukatlık etme. |
| İçerisinde 'TEHAMİ' geçenler | |
| MÜTEHAMİ: | Korunan, sakınan, kendini himaye eden. |
| MÜTEHAMİK: | (Humk. dan) Kendisini ahmak gibi gösteren. |
| MÜTEHAMİKANE: | f. Ahmakçasına, eblehçesine. |
| MÜTEHAMİYANE: | f. Sakınarak, korunarak. Kendini himaye edercesine. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEHAMUK : | (Humk. dan) Kendini ahmak gösterme. |
| TEHABB : | Dostluk etme. Muhabbet, sevişme. |
| TEH : | f. Dip. * Mertebe, kat. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |