Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEHARÜC: | Çıkışmak. Tevzi etmek, dağıtmak. Fık: Ortakların bir kısmı akar (para getiren mülk), bir kısmı arazi, bazısı da para üzerine yaptıkları anlaşma. |
| İçerisinde 'TEHARÜC' geçenler | |
| İçerisinde 'TEHARÜC' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEHARÜM : | (Herm. den) Genç olduğu hâlde, kendini ihtiyar gösterme. Yaşlı gibi görünme. |
| TEHARRUB : | Ağaç kurdunun ağacı kemirerek oyması. |
| TEHABB : | Dostluk etme. Muhabbet, sevişme. |
| TEH : | f. Dip. * Mertebe, kat. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |